In Memoriam Fien Seijkens-Hermans

kaars

In memoriam

Fien Seijkens-Hermans

Onze Fien is er niet meer.
Op donderdag 6 september is ze onverwacht overleden.
Het weekend daarvoor was ze nog uit het ziekenhuis naar huis gemogen,
maar zondagavond moest ze weer terugkomen.
Op vrijdag 29 juni was Fien nog aanwezig op onze barbecue.
Wie had dat verwacht dat het de laatste activiteit zou zijn waaraan je deel kon nemen.
Fien werd geboren in Helmond, in de wijk waar de speeltuin St. Leonardus ook ligt.
Op 30 november 1962 trouwde ze met Jo Seijkens.
Dit jaar zouden ze dus 50 jaar getrouwd zijn geweest.
Ze keek er zo naar uit want dat wilde ze toch vieren.
Het is zo ontzettend jammer dat Fien dat niet meer gehaald heeft.

Als je er op bezoek was kwam ook vaak de school ter sprake.
Jo heeft daar altijd gewerkt als kantinemedewerker
en Fien kwam daar ook heel erg vaak om mee te helpen.
Ze kenden iedere scholier en iedere scholier kende Jo en Fien.
Zelfs nu nog hebben ze nog contacten met scholieren van toen.

Sinds oktober 2007 was Fien lid van BVG Peelland, en ze was bij heel veel van onze activiteiten aanwezig.
Kienen, koersballen, het paasontbijt, de Kerst-Inn ze vond het geweldig
om overal aan deel te nemen.
Ook was ze in het verleden bij iedere jeugdmiddag aanwezig.
Onze jeugdleden konden het allemaal heel erg goed met Fien vinden en ze deed ook overal
aan mee, of hielp de kinderen mee als iets niet lukte.
Hilarisch was haar optreden bij onze toneelclub, de huidige Ontspanningsgroep.
Bij het politieke toneelspel kroop ze in de huid van toenmalig PVDA wethouder Joke Hubert.
Een rol die ze met verve speelde en waar ze oh zoveel plezier in had om dat te doen.

Omdat er vier van onze leden telkens om en om in het ziekenhuis lagen, werden ze ook wel de vier musketiers genoemd.
Fien, die daar dus ook toebehoorde lag de laatste jaren veelvuldig in het ziekenhuis.
Het is niet op te sommen wat ze allemaal had, dat is niet te beschrijven.
En ondanks al die lichamelijk gebreken, bleef ze moed houden. Bewonderenswaardig!
Ze wilde zo graag nog komen kienen en koersballen.
Tiny, Helène en Thea moeten nu verder als de drie musketiers,

En Jo, Marion en Romy moeten nu verder zonder hun vrouw, moeder en oma.
We wensen hun heel erg veel sterkte toe.

Rust zacht Fien