Ik woon in een kippenhok ( joodse onderduikers in de peel )

Ik woon in een kippenhok
( joodse onderduikers in de peel )

Binnenkort is het weer 4 en 5 mei, dan herdenken we weer onze oorlogsslachtoffers  ( 4 mei ) en vieren we de bevrijding ( 5 mei )
Een hele grote bevolkingsgroep heeft het vooral te verduren gehad in de 2e wereldoorlog, namelijk de Joden.
Hitler wilde dit hele volk ( joden ) uitroeien, vernietigen.
Daarom vluchten ze overal naar toe om maar aan de Duitsers te ontkomen.
Velen van hen woonden in Duitsland en lieten al hun bezittingen achter om hun leven te redden.
In een ander land waar ze dachten veilig te zijn bouwden velen een nieuw bestaan op.
Totdat dat land ( Nederland dus ) ook bezet werd en ze hier ook niet meer veilig waren.
Over deze periode zijn vele boeken en films verschenen.

i live in a chickenhouse
Het boek wat iedereen kent of van gehoord heeft is Het Dagboek van Anne Frank, maar er waren er meerdere die hun verhaal over die tijd opschreven en zelfs optekenden. Een boek vertelt het verhaal over joodse onderduikers in de Zeilberg
Dat is het verhaal van Max Amichai Heppner, hij schreef het boek met dezelfde titel als de titel van dit verhaal.
Als je deze titel leest dan denk je aan Grad Sientje maar niet meteen aan een joodse onderduiker.
Toch is dit boek met deze titel het verhaal van Max Amichai Heppner die in de 2e wereld oorlog ondergedoken zat bij de familie Janssen op de Voorpeelweg.

 

We gingen op bezoek bij ons lid Fien Janssen, haar vader en moeder Harrie en Dina Janssen verborgen op hun boerderij met de naam “De Peelbloem“ drie jaar lang joodse onderduikers.
Die bewuste boerderij met de naam “De Peelbloem“  en het kippenhok staan er niet meer. Die zijn afgebrand omdat twee broers van Fien met vuur speelden.
Harrie Janssen bouwde een nieuw huis en verkocht het toen aan Theo Kooter Sr.
Tegenwoordig woont er Peter Kooter, een zoon van Theo Kooter Sr.
Peter Kooter heeft het door Harrie Janssen gebouwde huis helemaal afgebroken en daarvoor een nieuw huis neergezet.
Harrie en Dina Janssen emigreerden toen ze hun huis verkocht hadden aan Theo Kooter Sr. met al hun kinderen naar Brazilië.

I live in a chickenhouse is in het Nederlands vertaald door journalist Ed van de Kerkhof.
De inzetfoto, bij de foto van de voorzijde van het boek is Max Heppner op jongere leeftijd.
Uit het raam van het bewuste kippenhok kijken Albert Heppner, de vader van Max en Heinz Grauman.
Fien Janssen kijkt net over het hoofd heen van haar nicht.

Toen Max op de Voorpeel aankwam had hij in zijn zo korte leven al heel wat meegemaakt en gezien, voor zijn leeftijd.

Max werd geboren in Amsterdam in 1933, schuin tegenover waar nu het Anne Frankhuis is ( Prinsengracht ).
Zijn ouders, beide van Duitse afkomst waren in 1933 na de machtsovername door Adolf Hitler in Duitsland vanuit Berlijn naar Amsterdam gevlucht. Daar hadden ze inmiddels al weer een bestaan opgebouwd.
Maar als de Duitsers ook Nederland binnenvallen, willen ze zo snel mogelijk weg uit Nederland en proberen ze met behulp van smokkelaars ons land te ontvluchten.
Van Amsterdam belanden ze via Kockengen, Eindhoven, Helmond in de Zeilberg op de Voorpeel.
Daar woonde Harrie en Dina Janssen met hun negen kinderen en het tiende was op komst.
Onderweg ontmoeten ze een andere joodse familie, de Graumann die ook in de Zeilberg op de Voorpeelweg onderduiken.
Het boek van Max staat vol met verhalen maar ook tekeningen over wat ze meemaken en zien in en rond het kippenhok op de Voorpeelweg.
Ze lazen heel erg veel en luisterden ook naar de illegale radio om van de ontwikkelingen over de oorlog op de hoogte te blijven.
Zelfs dokter Wiegersma is een keer komen kijken toen de moeder van Max heel erg ziek was. Ze had in de peel gezwommen en men vermoedde dat ze misschien tyfus had

Een keer zijn ze zelfs de peel in moeten vluchten omdat er een razzia was, nog wel op Sinterklaasavond op de boerderij.

Max bleef tot 10 september 1945 met zijn moeder bij de familie Janssen.
Zijn vader was al eerder vertrokken terug naar Amsterdam maar omdat er hongersnood was bleven Max en zijn moeder langer in het zuiden.
Zijn vader heeft Amsterdam niet gehaald onderweg is hij overleden aan een hartaanval.
Daarna zijn Max en zijn moeder naar Amerika geëmigreerd, maar hij weet nog altijd wat het woord hennenkot betekent.

De familie Janssen kreeg een onderscheiding van de staat Israel genaamd Yad Vashem.
Dat is Israëlische erkenning die men krijgt van The Holocaust Martyrs’ and Heroes Remembrancee [Oorlogsdocumentatie- en herinneringscentrum] voor personen die in de 2e wereldoorlog joden op welke manier dan ook uit handen van de Duitsers wisten te houden.
Het grootste deel van zijn tekeningen die Max heeft gemaakt toen hij in het kippenhok zat heeft hij geschonken aan het familiearchief van het U.S Holocaust Memorial Museum in Washington en aan het Jewish Museum van Maryland.
Max heeft een boek willen schrijven over zijn jeugd en wat hij allemaal meemaakte maar op niet op een gruwelijke manier.
Daar is hij absoluut in geslaagd.
De familie Janssen kwam in 1971 weer terug vanuit Brazilië naar Deurne
Max en zijn familie hebben nog altijd contact met de familie Janssen.
Ze hebben door hun ervaringen in hun jeugd een gezamenlijk verleden, daardoor is er een zeer sterke band ontstaan.

Informatie over het boek:         Ik woon in een kippenhok

ISBN 10:   906100621X

ISBN 13:   9789061006213

Met dank aan Fien Janssen voor haar medewerking aan dit verhaal en het uitlenen van de Engelse en Nederlandse versie van dit boek.