Lezing door Max Amichai Heppner ( De Vuist goes to America )

Op donderdag 11 Oktober hield Max Amichai Heppner voor ongeveer 65 geïnteresseerden een lezing bij Oorlogsmuseum Oorlog & Co in Vlierden.
In Vuist no.1, 7e jaargang 2012 staat het verhaal van Max Amichai Heppner.
Op onze website kunt u het verhaal hier lezen
Om zijn verhaal nu zelf te horen en hem bovenstaande Vuist zelf te overhandigen togen we naar Vlierden.

Max Amichai Heppner is zoals de meeste inmiddels al weten de auteur van het autobiografische boek: Ik woon in een kippenhok.
Dit boek wat in meerdere talen is uitgebracht gaat over hoe Max met zijn vader en moeder en de familie Graumann vanuit Amsterdam ondergedoken zaten in de Deurnese Peel bij de familie Janssen.
Over die periode kwam de bijna 80 jarige Max vertellen.
Door middel van een presentatie op tv van tekeningen uit zijn boek vertelde hij over wat de joodse onderduikers allemaal meemaakten toen ze vanuit Amsterdam via Kockengen in de Zeilberg op de Voorpeel terecht kwamen.

De periode in Vlierden, waar ze heel even zaten voordat ze in de Zeilberg terecht kwamen, is pas weer in het nieuws geweest.
Tijdens die periode werd de zoon van de familie Graumann, Erwin Michael Joseph door Henk Brandhorst in de Vlierdense bossen vermoord.
Henk Brandhorst had de beide families vanuit Amsterdam daar naar toe gesmokkeld en het einddoel was Frankrijk.
Omdat we daar niet veel vanaf wisten is dit niet verteld in het artikel: Ik woon in een kippenhok.
Tijdens deze lezing en door de release op 23 september van het boek: Moord op een onderduiker,
ISBN: 978. 90.5730.878.9, geschreven door historicus Henny Brandhorst, weten we inmiddels heel wat meer van wat er zich in die periode heeft afgespeeld en dan met name in de bossen van Vlierden.

schuilplaats in de bossen van Vlierden graf van Michael in de bossen van Vlierden moord op een onderduiker  het boek
Schuilplaats in Vlierden graf van Michael in Vlierden boek Henny Brandhorst

Het boek vertelt onder andere over de moord op Erwin Michael Joseph op 16 september 1942 door Henk Brandhorst met een hamer maar ook over de rol van José Peerbooms.
José Peerbooms zorgde ervoor dat de hamer verdween waarmee Michael werd vermoord, en hij had voor de moord al twee graven gegraven, en na de moord de vermoorde Michael begraven.

Voor wat details over dit onderwerp mochten we nog wat foto’s maken in het museum Oorlog & Co van Wils Verberne.
Kijk ook eens op zijn website: http://www.everyoneweb.com/oorlogenco/

oorlog zeilberg vlierden   oorlog zeilberg vlierden   oorlog zeilberg vlierden

Op 23 juni 1945 werd het stoffelijk overschot van Michael opgegraven op aanwijzingen van Henk Brandhorst en herbegraven op de begraafplaats van de Protestantse Begraafplaats in Deurne.
Sinds 1994 is zijn graf gelegen op het joodse kerkhof in Deurne.

graf joodse kerkhof deurne

Dit joodse kerkhof heeft maar een graf en is gelegen op het protestantse kerkhof aan de Helmondseweg.
Het onderscheidt zich van de rest door de ligusterheg die eromheen geplant is.

In 2008 is Max samen met een cameraman nog naar alle plaatsen geweest waar hij heeft ondergedoken en met mensen gesproken die hij toen heeft ontmoet.
Dit verslag is op dvd gezet en die dvd werd na de pauze vertoond.

Conclusie van Max is dat hij ontzettend veel geluk heeft gehad.
Voor hetzelfde geld was hem hetzelfde overkomen dan Erwin Michael Joseph.
Er waren door José Peerbooms namelijk twee graven gegraven
Hij is ook Harrie en Dina Janssen, maar ook de Zeilbergse bevolking ontzettend dankbaar voor zijn leven.
Veel mensen in de Zeilberg wisten dat er onderduikers zaten bij de familie Janssen maar ze hielden hun mond daarover.
Zijn boek is een eerbetoon aan al die mensen die onderduikers in huis hadden, met gevaar voor eigen leven.
Als redactie wilden wij hem ook iets aanbieden, namelijk de editie van onze Vuist waarin zijn verhaal opgetekend stond.
Hij nam de Vuist dankbaar aan en was blij verrast voor onze belangstelling voor zijn verhaal.

Max en De Vuist  amerikaanse vlag

Het zat er al lang aan te komen, maar nu is het dus werkelijkheid
De Vuist gaat naar het buitenland en wel naar Amerika.
De Vuist goes America.

Met dank aan de Familie Verberne en Max Amichai Heppner.